Wat speelt op het werk, heeft vaak wortels thuis ( 2 van 2 )

Onlangs sprak ik iemand die zich altijd verantwoordelijk voelt voor alles wat in haar team gebeurt:

Ze neemt structureel werk van collega’s over, vindt het moeilijk om grenzen te stellen en voelt zich regelmatig schuldig.

En op het eind van de werkdag komt ze uitgeblust thuis.

Toen we samen keken naar haar gezin van herkomst, ging bij haar een lichtje branden.

Ook al waren de inzichten pijnlijk om onder ogen te zien, ze gaven haar helderheid:
- Ze was als kind “de redder” van haar vader, die moeite had met emoties, en ze vond zichzelf een betere partner voor haar vader dan haar moeder;
- Om het gezin draaiende te houden, nam ze verantwoordelijkheden op zich die niet van haar waren. Ze was meer “de moeder” van het gezin dan haar eigen moeder.

Ze zag in dat ze nu dezelfde patronen op het werk herhaalde:
- alles in haar eentje regelen om te zorgen dat het goed komt;
- moeite met loslaten en met vertrouwen dat anderen ook kunnen bijdragen;
- moeite hebben met kiezen tussen belangen;
- de natuurlijke neiging om tussen collega’s te gaan staan om spanningen te dempen;
en
- een hypergevoeligheid voor non-verbale signalen en conflicten.

Deze inzichten gaven haar allereerst ruimte. En even later ook bewustzijn dat ze door de plekverwarring mooie kwaliteiten heeft ontwikkeld.
Door te erkennen dat deze dynamiek uit haar gezin voortkomt, kon ze stap voor stap beginnen met haar eigen plek innemen in het team.

Vaak zit het antwoord op werkvragen niet in een nieuwe vaardigheid of tool, maar in het herkennen van de plek die je innam in je gezin van herkomst.

Herken jij dit patroon ook bij jezelf of bij collega’s?